Jak się nie ubierać? Błędy modowe, które najczęściej popełniamy

kw. 28.2018
poskładane ubrania

Zdarza się, że nawet najbardziej przemyślana stylizacja może zostać zepsuta przez drobne niedopatrzenie. Najczęstsze pomyłki dotyczą elementów, które wydają się mało znaczące — bielizny, proporcji, łączenia faktury czy kolorów. Poniżej znajdziesz listę sytuacji, w których warto zachować ostrożność, by uniknąć niepotrzebnych wpadek.

Źle dobrana bielizna

Jednym z najczęstszych błędów jest niedoszacowanie wpływu dobrej bielizny na całość stroju. Wiele osób traktuje bieliznę jak element drugorzędny — skoro jest ukryty, to jego jakość i stan nie mają znaczenia. W praktyce to podstawa sylwetki, która wpływa zarówno na komfort noszenia ubrań, jak i ich ostateczny wygląd.

Szczególnie problematyczne jest noszenie źle dopasowanego biustonosza. Zbyt mały wcina się w skórę i dzieli ciało poprzecznymi liniami, a zbyt luźny przesuwa się, odstaje i nie zapewnia odpowiedniego wsparcia. Gdy założysz obcisłą bluzkę lub sukienkę, każdy element niewłaściwie dobranej bielizny będzie od razu widoczny. Efekt dzielący — podobny do działania sznurka zawiązanego wokół wędliny — jest niezwykle nieestetyczny i natychmiast przyciąga uwagę.

Podstawowe zasady doboru bielizny

Rozmiar powinien być dokładnie dopasowany do obwodu pasa oraz obwodu pod biustem. Nie można polegać wyłącznie na oznaczeniach cyfra-litera — każdy producent stosuje nieco inne wymiary, dlatego warto mierzyć przed zakupem.

Stanik dopasowany właściwie nie wbija się pod pachami, nie podnosi się z tyłu ani nie sprawia, że miseczki się marszczą. Gdy zapięcie zaczyna „jeździć” po plecach, oznacza to zbyt luźny obwód — należy wybrać rozmiar mniejszy w pasie i jednocześnie większą miskę (np. zamiast 75C spróbować 70D).

Bielizna wystająca spod ubrań

Odsłonięta bielizna pod ubraniem wierzchnim to sygnał, że coś w stylizacji nie działa. Najwięcej kontrowersji budzi eksponowanie zapięcia biustonosza w odkrytych plecach lub miseczek, które wystawają ponad linię dekoltu. Ramiączka w kolorze zbliżonym do bluzki bywają tolerowane, ale biustonosz widoczny w sposób niezamierzony zaburza spójność stroju.

Na szczęście rynek oferuje dziś szeroki wybór bielizny dedykowanej pod specyficzne kroje ubrań: bezszwowe, z silikonowymi aplikacjami, strapless, przyklejane, z głęboko wyciętymi bokami. Warto zainwestować w kilka takich modeli, by móc nosić elegancką koszulę lub sukienkę bez obaw o przypadkowe „wystawanie”.

Zbyt skąpa odzież

Granica między eleganckim odsłonięciem a przesadą w ekspozycji ciała bywa płynna, ale w niektórych sytuacjach staje się oczywista. Ubrania takie jak ultra-krótkie minispódniczki, topy odsłaniające brzuch na całej wysokości, czy odzież z siatki sprawdzają się w wybranych kontekstach — na festiwalu, plaży lub w klubie. Przeniesienie takich elementów do codziennej przestrzeni publicznej, a tym bardziej do środowiska zawodowego, bywa niestosowne.

Problem dotyczy zarówno zbytniego odsłonięcia skóry, jak i wybierania ubrań, które ledwo zasłaniają podstawowe partie ciała. Warto zadać sobie pytanie, czy stopień odsłonięcia odpowiada okolicznościom — odbiorowi innych osób i własnemu komfortowi psychicznemu. Jeśli masz wrażenie, że cały czas musiałabyś poprawiać ubranie, by niczego nie odkryć, to znak, że stylizacja wymaga poprawek.

Za małe lub zbyt duże ciuchy

Zarówno zbyt ciasne, jak i zbyt obszerne ubrania deformują sylwetkę w niepożądany sposób. W pierwszym przypadku tkanina opinająca ciało na siłę tworzy charakterystyczne wypukłości i linie przycisku, które tylko podkreślają wszystko to, co chciałobyś ukryć. Spodnie biodrówki za małe o rozmiar prowadzą do powstawania tzw. „oponki”, a obcisłe topy lub sukienki mogą uwydatnić fałdki skóry, szczególnie gdy nałożą się na równie ciasną bieliznę.

Z kolei osoby starające się maskować figurę za pomocą luźnych, workowatych ubrań często osiągają efekt odwrotny. Zbyt duży rozmiar sprawia, że sylwetka traci kształty i wygląda na bardziej masywną, a całość kompozycji nabiera chaotycznego, niezdecydowanego charakteru. Oversize jest popularnym stylem, ale wymaga precyzyjnego dopracowania proporcji — nie można po prostu wybrać o trzy rozmiary większego swetra i liczyć na modny efekt.

Jak dobrać odpowiedni rozmiar?

Sprawdź, czy krawędzie ramion w bluzce czy marynarce pokrywają się z końcem Twojego ramienia. Jeśli obrysy ubrania znajdują się poza naturalną linią, rozmiar jest za duży. Z kolei tkanina napięta w okolicy barków lub pach to znak, że warto sięgnąć po większy numer.

W przypadku spodni dobrze dopasowanych szwu krokowego nie boli, a pas zamyka się bez musztrowania na oddechu. Jeśli przycisk spodni z trudem zapina się lub odciska skórę, to rozmiar zdecydowanie za mały. Gdy natomiast materiał „marszczy się” w pasie po zapiętym guziku, lepiej wybrać mniejszy rozmiar.

Prześwitujące ubrania

Tkaniny o różnym poziomie przepuszczalności światła mogą stanowić stylowy element stroju, ale tylko wtedy, gdy efekt prześwitu jest zamierzony. Zupełnie inaczej wygląda biała bluzka o lekko transparentnej strukturze, pod którą założony został jedwabny top w podobnym kolorze, a inaczej — ta sama bluzka, pod którą widać wyraźnie wzór koronkowego biustonosza.

Szczególny problem stanowią leginsy zbyt cienko tkane. Prześwitują zarówno przy oświetleniu słonecznym, jak i podczas ruchu, ukazując dokładnie kształt i kolor majtek. Zasada bezpiecznego noszenia legginsów jest prosta: zawsze noś je z tuniką, długim swetrem lub koszulą sięgającą co najmniej do połowy ud. Jeśli chcesz nosić legginsy jako samodzielną odzież — inwestuj w grubsze, nieprzeźroczyste modele.

Zbyt wiele wzorów

Równoczesne łączenie koszuli w kratkę ze spodniami w paski, a do tego dodatków w kropki, to przykład stylistycznej anarchii. Choć moda bywa eksperymentalna, trudno stworzyć spójną kompozycję, gdy każdy element stroju konkuruje wzorcem z pozostałymi. Efektem jest chaos wizualny, który męczy wzrok obserwatora i sprawia, że sylwetka wydaje się niedbale skomponowana.

Najprostszą zasadą jest: maksymalnie jeden element wzorzysty na górze lub na dole. Jeśli decydujesz się na bluzę w wyrazisty deseń, spodnie powinny być gładkie, jednolite. Gdy nosisz spódnicę w panterkę, top lepiej dobrać w jednym kolorze, który powtarza się w spódnicy. Takie podejście nie wyklucza odwagi — po prostu porządkuje ją w zrozumiałej kompozycji.

Łączenie różnych faktur i kolorów

Oprócz wzoru warto brać pod uwagę również fakturę materiału. Aksamit źle łączy się z lycra, a ciężki tweed nie pasuje do zwiewnej organzy. Podobnie — kontrast kolorystyczny musi mieć jakieś logiczne uzasadnienie. Dobrze sprawdzają się kolory spokrewnione (odcienie beżu, brązu) lub kontrasty komplementarne, ale już zestawienie kilku jaskrawych, niespokrewnionych barw bywa trudne do ogarnięcia.

Ubrania a wiek

Niektóre fasony i detale stają się nieadekwatne w miarę upływu lat — nie dlatego, że istnieje sztywny kanon „stosowności”, ale dlatego, że nie współgrają z charakterem sylwetki i życiowego etapu. Dorosła kobieta w sukience obficie zdobionej falbankami i aplikacjami może wyglądać tak, jakby nie pogodziła się z upływem czasu, a jednocześnie pozbawia siebie szansy na elegancję, która przychodzi z wiekiem.

Z drugiej strony dwudziestoparolatka ubrana w garsonkę sprzed dekad, której krój i kolor kojarzą się z estetyką lat 30., może wyglądać sztucznie poważnie, jakby się przebierała. Neutralne elementy garderoby mają tę zaletę, że „rosną” razem z nami — dobra klasyczna koszula, płaszcz, czy spodnie o prostym kroju pasują zarówno do 25, jak i do 50 lat.

Jak podchodzić do wieku w stylizacji?

Przede wszystkim — bez skrajności. Wiek nie oznacza zakazu zabawy modą ani unikania wszystkiego, co młode. Chodzi raczej o świadome wybieranie tych elementów, które współgrają z Twoją sylwetką, kolorystyką i stylem życia. Jeśli błękitna bluza z bohaterką bajki dobrze Ci się kojarzy i czujesz w niej luz — śmiało, ale zastanów się, czy będziesz w niej równie pewnie podczas zakupów czy w pracy.

Warto być dla siebie krytycznym, ale też unikać nadmiernego ograniczania. Sukienka z delikatnym wzorem kwiatowym będzie pasować zarówno dziewczynie, jak i dojrzałej kobiecie — różnica tkwi w dopracowaniu całości, doborze butów, fryzury i makijażu, a nie w samym fakcie noszenia konkretnego deseniu.